Bildiğiniz gibi, seçim sonuçları geldi
ve beklendiği gibi, Senatör Gary Hubs yeni başkan seçildi.
Başkan Hubs gündemindeki ilk işin
Orta Doğu'da yeni bir savaş başlatmak olduğunu söyledi.
Bunun doğru hamle olabileceğini kabul etmeliyim.
Amerika'daki terör tehdidi her zamankinden fazla.
Hatta bu hafta İç Güvenlik, Bush yönetiminin 11 Eylül'den sonra
oluşturduğu renkli kod uyarı sistemini yeniledi.
Eski uyarı seviyeleri, düşük,
ihtiyatlı,
yükseltilmiş,
yüksek
ve yoğun şeklindeydi.
Şimdi, yenilenen uyarı düzeyleri...
...korkun,
çok korkun,
acayip korkun,
her şey değişecek
ve hapı yuttuğunu biliyorsun şeklinde olacak.
Neyse, bu kadar politik saçmalık yeter, osuruk makinesini çıkaralım.
Evet.
Neden bunu izliyorsun?
Bilmem. Komik.
Neden bunu çiziyorsun?
- Bilmiyorum. - Ben de bilmiyorum ama endişeleniyorum.
Donna.
- Ne yapıyorsun? - Üzgünüm, Bayan Salt.
Bu kaçıncı kadehin?
- Bir. - İki.
- Üç. - Her neyse.
İsa da şarap içerdi.
Carl anlaşma yapmaya
çok yaklaştığımızı söylüyor. Bu ne demek, biliyor musun?
Savaş sırasında Orta Doğu'da hükümet anlaşması.
Bu harika, tatlım. Kip, yemeğini ye.
Şey, bence savaş yanlış.
Öyle mi? Sen ne düşünürsen düşün bu olacak.
Ve birisi ortalığı temizlemek için orada olmalı.
Ayrıca bu ne? Bununla ne yapıyorsun?
- Buna bir son vermelisin. - Neden yaptığını bilmiyorum.
Bir geyik mi?
Sally.
Hey, Sally.
- Ne yapıyorsun? - Efendim?
- Moladayım. - Molan bitti.
Gel de şuna bir bak.
Buna bakınca ne düşünürsün?
İkinci Dünya Savaşı?
Gerçekten mi? Neden böyle düşündürdü?
Hayal edebildiğim en kötü şeyi düşündürüyor.
O da soykırım.
Her savaş soykırım değil mi?
Evet, doğru.
Benim ne yaptığımı görmek ister misin?
Sence daha fazla kırmızı gerekir mi?
Sanırım bir yerde, kırmızı renginin
seyircide endişeye neden olduğunu okumuştum.
Evet, yani?
Yani, biri bunu alıp, duvarına asarsa
rahatlayamayabilir.
Ne yani, bütün dünya rahatlasın diye
ressamlar kırmızı kullanmamalı mı?
Hepimiz rahatlayabilseydik dünya daha iyi bir yer olmaz mıydı?
Sally.
Bana bir şişe daha kırmızı getir.
- İyi geceler, Kippie. - İyi geceler, anne.
Dağınık çocuk.
- Darmadağınık. - Üzgünüm.
Neden bunları çizmeye ihtiyaç duyuyorsun?
- Eğlenceli. - Pek değil.
Anasınıfında duygularını ifade etmek için çizim yaparsın.
Artık bırakmalısın.
Gerçi birçok insan bunu iş olarak yapıyor.
Öyle değil. Ciddiye alınmak istemiyorsan tabii.
Sanat gerçek bir şey değil, Kip.
Ne demek istiyorsun?
Üniversitede resim yapan bir arkadaşım vardı.
- İyi miydi? - Öyle olduğunu sanıyordu.
Tanrım, kendiyle çok meşguldü.
- Belki ben de sanat okuluna gidebilirim. - Evet, yani,
ne yapmak istersen seni desteklerim.
Yale'e gidip finans okuman anlamına geldiği sürece.
- İyi geceler, Kip. - İyi geceler, baba.
Gel, hayatım. Bırak uyusun. Üstünü örteceğin yaşı geçti.
Üstünü örtmüyorum. Takılıyorum.
Annenle takılmak güzel, değil mi, Kip?
Tabii.
Tatlım, ne istersen olabilirsin, tamam mı?
Sadece...
...bu olmasın.
Gidelim.
Aman Tanrım. Ne var biliyor musun?
Ben üniversitede finans okumuştum.
Evet, ama son yıla kadar kararsızdın,
sonra da bıraktın.
Anne olmak için bazı şeyleri bırakıyorsun.
Ve anne olmak bazı şeyler kazandırıyor.
Oğlunla takılmak gibi.
- Hadi yatalım. - İyi geceler, anne.
İyi geceler, hayatım.
- Sana ihtiyacım var. - Bu aşağılayıcı.
Üzgünüm, bu faturaları ödüyor.
- Doğru. - Faturaları ödeyen tek şey bu.
- Birinin para kazanması gerekiyor. - Neden bu ben oluyorum?
Çünkü sen daha erkeksisin.
- Ben erkeksi değilim. - Erkeksi olduğunu söylemedim.
- Benden erkeksi olduğunu söyledim. - Nasıl senden daha erkeksi oluyorum?
Birçok açıdan. Ama dildoyu hep sen takmak istiyorsun.
- Yarın bana yardım ediyorsun. - Etmiyorum. Yapamam.
Beynimi tüketiyor. Ruhumu bu şekilde parçalayamam.
- Daha fazla dayanamayacağım. - Aman Tanrım.
Günde 12 saat stüdyoda çalışıyorum. Karşılığını alacağım.
Sadece bana biraz destek olmalısın.
- Destek olmak mı? Ciddi misin? - Evet.
- Öyle mi? - Öyle.
Böyle boktan şeyler boyamanın para kazandıracağını mı düşünüyorsun?
Bu da neyin nesi?
- Bu resim mi? - Evet.
Yaşam döngüsü.
- Yaşam döngüsü mü? - Bu, döngünün sonu.
- Ne? - Mutlu değilim.
Bu adil değil.
Tamam.
Şu koleksiyoncu. Stüdyoya geliyor. Gerçekten zengin olmalı
ve çok ilginç birisi.
- Hâlâ dindar mıyız? - Sayılmaz.
O zaman neden dua ediyoruz?
Ne olur ne olmaz.
Yine Orta Doğu ile savaşa mı giriyoruz?
- Evet. - Neden?
Çünkü söylediklerimizi yapmıyorlar.
- Üzgünüm, Bayan Salt. - Hayır, özür dileme.
Haklısın.
Tatlım,
senden büyük ve iyi birisi bir şey yapmanı söylerse, yap.
Neden?
Çünkü onları daha iyi ve büyük yapan şey bilgileri.
Evet, bu nasıl bir doğum günü hediyesi?
Ümit verici bir e-posta değil mi?
Evet, buna emin olabilirsin.
Peki, akşam görüşürüz, dostum.
Günaydın.
Çok güzel bir gün.
- Çok güzel bir gün. - Keyfin yerinde.
Pentagon'daki Phil Price'dan ümit verici bir e-posta aldık.
Savunma anlaşmaları komitesinin başkanı.
- Bu ümit verici gibi. - Anlaşmayı bu akşam
bağlayacağımızı düşünebiliyor musun?
- Carl'ın doğum gününde? Harika olmaz mı? - Harika olur.
Bu anlaşma olsun diye dua ediyorum. Dua...
Tanrım. Donna?
Ben hallederim, Bay Salt.
Üzgünüm. Teşekkürler.
- Çok sakarım. Tanrım. - Sorun değil.
Çalışmaların çok şaşırtıcı.
İltifat etmek istediniz.
Kesinlikle çok uygunsuz.
- Ama iyi bir şekilde. - Teşekkür ederim.
Çoğu insanın bir tür sersemlik hâlinde olduğunu düşünüyorum.
- Beyinleri alınmış tüketiciler. - Evet.
Evet, tüketim kültürü çalışmalarımın önemli bir parçası.
- Black Friday'i duymuşsundur. - Tabii ki.
İnsanların kuduz hayvanlar gibi mağazaları yağmaladığını
- görmüşsündür. - Evet, doğru.
Kuduz hayvanlar gibi.
Ama bu çalışmalar,
bu çalışmalar sanki şöyle diyor:
"Uyan!"
Evet. Bunu umuyorum. İnsanları uyandırmayı.
Çok ilginç.
Tabii, bunların hiçbirini duvarıma asamam.
Karım asla izin vermez.
Belki de karına kimin erkek olduğunu göstermelisin.
Ashley, mantıklı ol.
Bu çalışmalar birini deliye döndürebilir.
Ne? Kırmızı yüzünden mi?
Hadi ama, başka şeyler de... Sarı kullanabilirim.
Kırmızı yüzünden değil.
Mesele konu. Bu delilik.
Bilinçsizliğimiz de delilik değil mi?
Mevcut deliliğimizden kurtulmak için deliliğe ihtiyacımız yok mu?
Bu ilginç.
Nedir bu?
- Affedersin. - Efendim?
- Bu tavşanları sen mi çiziyorsun? - Evet.
Kendini neden böyle ifade ediyorsun?
- Neden bahsediyorsunuz? - Bu mavi tavşanlar,
çok samimi ve umut dolular.
Tavşanlar sevimlidir.
Seksi ama zararsızlar.
Bu akşam içme.
Tuhaf bir istek.
İstek değil. Sadece bu akşam içme.
Bu bir parti. Böyle şeylerde içilir.
Çok önemli bir akşam. Beni utandırmanı istemiyorum.
- Ne demek istiyorsun? - Ne demek istediğimi biliyorsun.
İçtiğimde seni utandırdığımı ima ediyorsun.
Evet.
Stanley, seni utandırıyor muyum?
Çok içtiğinde, Veronica, evet, beni utandırıyorsun.
Neden böyle söylüyorsun? İçmemden hoşlandığını sanıyordum.
Neden içmenden hoşlanayım?
Hadi ama. Alkol olmayan bir parti alkolikler toplantısı olabilir.
- Belki de eve gitmelisin. - Stanley, senin sorunun ne?
Bak...
Şu anda çok ince bir çizgidesin
ve boğazından geçen her şarap kadehi seni biraz daha yoldan çıkarıyor.
Bu ne anlama geliyor?
- Sence ne anlama geliyor? - Bilmiyorum. Metaforlarla konuşmazsın.
Eve git, ben Carl'a hasta olduğunu söylerim.
Ama hasta değilim.
Stanley, mutsuz musun?
- Stanley, cevap ver. - Bana bak. Mutlu görünüyor muyum?
- Belki içinden mutlusundur? - Mutlu değilim, Veronica.
- Tamam. Senden istediğim... - Hayır. Bu beni de ilgilendiriyor.
- Seni yalnız bırakmayacağım. - Dedim ki...
Bebeğim, ne yapıyorsun?
- Ağzını mı dolduruyorsun? - Üzgünüm.
Bebeğim, yardımın lazım. Lütfen, bunu al.
- Seni seviyorum. Git. - Üzgünüm.
Kes şunu.
Ortalığı dağıtmışsın.
İster misiniz?
- Ne yapıyorsun? Git. - Üzgünüm.
O kadar olabilir diye düşündüm. Daha büyük olsun. Daha keyifli olur.
- Savaş ne kadar büyük olursa, daha iyi... - Daha çok eleman lazım.
- Bu bizi daha küçük gösteriyor. - Yerlileri işe almak mı?
Ne istersem yapabilirim.
- Çok, az önemli değil. - Bu mantıklı.
Zengin Demokratların sonunda yola gelmesine seviniyorum.
Zengin Demokrat diye bir şey yok.
Bu ülke, çalışkan girişimcilerin omuzları üstünde kuruldu.
- İşte burada, doğum günü çocuğu. - Onu seviyorum! Stanley'im.
- Nasılsın? İyi görünüyorsun. - Sen de. Aman Tanrım.
- Muhteşem. Nasılsın? - Çok iyiyim.
Yumuşacık. İpeksi.
Bu işte iyi değilim. Buradan çıkmalıyım.
Kesik kafa saçmalıklarını boş ver. Çiçek resmi yaparım.
Çiçek yaparım. Para kazanırım.
- Para kazanabilirim. - Barın arkasında durup,
içki servisi yap, tamam mı? Her şey yoluna girecek.
Biraz içki servisi yap.
- Peki, Kip nasıl? - O harika.
İçki alır mısınız?
- İyiyim. Teşekkürler. - Emin misiniz?
Nedir bu? Cabernet mi?
Biraz daha şampanya.
Şerefe.
Bir tane daha istiyorum.
- Kırmızı mı? - Evet.
Tanrım, üniversitedeki
- bir arkadaşıma benziyorsun. - Şansa bak.
Tanrım, ona çok benziyorsun.
Merhaba, Veronica.
Aman Tanrım. Ashley?
Aman Tanrım!
Kahretsin, inanamıyorum.
Neler yapıyorsun?
Yani, bunun dışında?
Bu... Evet, ben...
- Arkadaşıma yardım ediyorum. - Tabii ki. Seni yargılamıyordum.
Hayır. Biliyorum.
Ben de haftada bir gün garsonluk yapıyordum. Sadece bir gündü.
Dur, hayır. Yapmadım.
Ama sen...
New York'ta mısın?
Evet.
Bilmiyordum. Seni hiç görmedim.
- Nerede yaşıyorsun? - Bushwick.
Bushwick.
Elbette.
Bizim SoHo'da bir dairemiz var.
Ve Hamptons'ta küçük bir yer.
Güzel.
Aman Tanrım, bu inanılmaz. Kocamın partisi.
- Öyle mi? - Evet.
Orada iş ortağıyla beraber.
Büyük bir müşteriyle anlaşma yapacaklar.
Harika.
Çok iyi. Hangisi?
- O... Kanepenin yanındaki adamlar var ya? - Evet.
Uzun ve yakışıklı olan.
Ciddi misin?
Vay canına, o adamların eşcinsel olduğunu düşünmüştüm.
Çok eşcinsel gibi davranıyorlar. Sanki eşcinsel gibi.
Şöylelerdi...
- Neden böyle düşündün? - Hayır, bir şey yok. Şaka yaptım.
O harika. Çok tatlı.
Kocam eşcinsel değil.
- Hayır... - Bir oğlumuz var.
- Hayır... Biliyorum. - Evet.
- Alınma. - Peki...
Gerçekten, şaka yaptım.
Gerçekten çok yakışıklı.
Evet.
Peki, senden ne haber? Evli misin?
Hayır. Dur. Evet. Haklısın.
Çünkü sen eşcinselsin, değil mi?
Evet, hatırlıyorsun demek?
Tabii ki, hatırlıyorum.
O zaman...
Seninle takılmayı bırakmıştım.
Gerçekten mi?
Ben...
Aslında, ben gayet iyi hatırlıyorum ki,
- seninle takılmayı bırakan bendim. - Biliyor musun?
Tamam, bekle. Dur.
Seninle eşcinsel olduğun için takılmayı bırakmadım.
- Sadece... - Aman Tanrım.
Sadece buna karar vermeliydim.
Neyse. Şimdi ne yapıyorsun? Hâlâ sanat şeyi mi yapıyorsun?
Sanat şeyi mi?
- Evet, Veronica, hâlâ yapıyorum. - Evet, resim miydi?
Resim şeyi, hâlâ yapıyorum. Evet.
- Gerçekten, devam mı ediyorsun? - Devam mı ediyorum?
Bu işe devam etmezsin. Hayatını buna adayıp...
Neden konuşuyorum ki? Buna inanamıyorum.
Oğlum, sanatçı olmak istiyor.
Tanrım, onu vazgeçirmeye çalışıyorum.
Neden öyle yapıyorsun?
Sence neden?
Hey, millet. Dinleyin.
- Carl'ın doğum günü için toplandık. - Sanırım iyi haber.
Ama şirketimizin, Orta Doğu'daki savaşın
inşaat aşamasında moloz toplama işini aldığını
duyurmaktan daha iyi bir hediye olabilir mi?
Çöplerin şerefine.
Çöp adamım.
Bizi zengin ediyorsun.
- Bizi zengin ediyorsun. Bunu sevdim. - Veronica, sarhoşsun.
- Hayır, bebeğim. Değilim. - Kesinlikle dağılmışsın.
- Hayır, iyiyim. - İçmemeni istemiştim.
- Eve gitmelisin. Hemen. - Ne?
Evde görüşürüz. Eve git. Tamam mı?
Çok meşgul olacaksın.
- Tanrım, dikkat et! - Sen dikkat et.
- Ne yapıyorsun? - Sen ne yapıyorsun?
Neden merdivenin ortasında duruyorsun?
- Sadece burada duruyorum. - Aman Tanrım. Ot mu içiyorsun?
- Zavallısın. - Aman Tanrım.
Zavallının tekisin. Nesin sen?
- Garsonun tekisin, Ashley. - Sen de zengin karısısın, Veronica.
- Ben anneyim. - Çocuğuna çok acıyorum.
Aman Tanrım.
Tanrım.
Bana nasıl dokunursun?
Mutlu yıllar sana
Mutlu yıllar, sevgili Carl
Mutlu yıllar sana
Orta Doğu'daki yeni savaşın ikinci yıldönümüne yaklaşıyoruz.
İyi gidiyor gibi görünüyordu.
Sonra başkan kimsenin tahmin etmediği bir şey yaptı.
Planı yeniden başlattı.
Biliyorum.
Önce çok rağbet görmeyen bir hamleydi.
Ama başkanın tahmin ettiği gibi,
plan, ekonomiyi olumlu etkiliyor.
Hatta, başkanın oyları
Güney ve Orta Batı'nın bazı bölgelerinde dalgalanıyor.
Siyahları ve Latinleri ülkeden gitmeye zorlarsanız böyle olur.
Köylüler sizi sever.
Her neyse, bu kadar politik saçmalık yeter.
Osuruk makinesi gelsin.
İnanamıyorum.
Bayan Salt?
Uyandınız mı?
Doktor!
Doktor! Doktor lazım!
Ben Dr. Jones,
Mercy General'ın koma doktoruyum.
Koma doktoru mu?
Evet, komaya giren hastalar konusunda uzmanlığım var.
Tamam.
Bu sizi biraz şaşırtacak, Bayan Salt
ama iki yıldır komadaydınız.
Ne?
- İki yıldır komadaydınız. - Biliyorum.
İlk söylediğinizde duydum ama... Ne?
Büyük bir beyin hasarı geçirdiniz
ve açıkçası bunu atlatabileceğinizi düşünmüyorduk.
Ama bilincinizin yerine gelmesine sevindim.
Banka hesabınızdan para çekememeye başladık
ve sizi başka bir tesise göndermek üzereydik.
Ama sağlık sigortam var.
Aslında, devlet güvenceli sağlık sözleşmeniz vardı
ve geçen yıl sona erdi.
Parayı doğrudan hesabınızdan çekiyorduk.
Ama bu çok mantıksız. Ailem zengin.
Çekebileceğiniz çok para olmalı.
Bayan Salt.
Kötü bir haberim var.
Bay Salt öldü.
Ne? Nasıl?
Korkunç bir kaza oldu.
Kip nerede?
Oğlumu görmeliyim. Kippie nerede?
Bayan Salt. Nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum.
Ne?
Oğlunuz da öldü.
Ne?
Dalga mı geçiyorsun?
Ne? Bu olamaz.
Ne... Bu... Bu bir... Neler oluyor?
Tamam.
- Bu bir kabus. - Ben sakinleştirici getireyim.
- Aman Tanrım. - Bana da getirebilir misin?
- Bana da lazım. Hemen dönerim. - Bu olamaz.
- Bu mümkün değil. - Ama öyle.
- Hayır, değil. - Üzgünüm, Bayan Salt. Çok üzgünüm.
- Dur. Oğlum öldü mü? - Evet.
- Nasıl? - Savaşta öldü.
Savaş mı? Oğlum savaşta mı...
- Ne kadar zamandır uyuyordum? - İki yıl.
İki yıl.
Yani Kip 17 yaşında, askere gitmek için çok genç.
Yaş sınırını 16'ya düşürdüler.
Benim oğlum da askere yazıldı.
Ne? Bunu nasıl yaparlar?
Meclis karar verdi.
Araba sürecek yaştaysan öldürecek yaştasındır dediler.
- Alkol alabilme yaşı kaç? - O hâlâ 21.
Bu sizin için şok olmalı.
Ben... Siz... Aileniz yok, eviniz yok, paranız yok.
Ama uyandınız.
- Ve harika görünüyorsunuz. - Ne demek param yok?
Hepsi gitti.
Doktoru duymadınız mı?
Hastane masrafları için bütün paranızı kullandılar.
Anlamıyorum.
Hiçbir şeyim yok mu?
Bir kutuya eşyalarınızı koydum.
Sizin için sakladım.
Aman Tanrım, Donna.
Aman Tanrım, Donna. Elimi tut, lütfen.
Donna, elimi tut.
Ne yapacağım?
Aman Tanrım, Donna. Ne yapacağım?
Benim için ne anlamını anlatamam.
Bunca zaman yanımda olduğun için sana minnettarım.
Şey, bu doğru değil.
Hastanede çalışıyorum.
Geçen hafta işe aldılar.
Odaları temizliyorum.
Bu ne kadar?
Affedersiniz.
Efendim?
Bu parça ne kadar?
Bu sabah satıldı.
- Peki ya bu? - O da satıldı.
Satıldılarsa, neden kırmızı etiket yapıştırmıyorsunuz?
Evet.
Çok hızlı satıldıkları için bazen unutuyorum.
Çalışmaları çok tatsız.
Evet, çok tatsız.
- Tatsız zamanlar. - Evet.
Her şey satıldı mı?
Hayır. Bir tane kaldı. Beni izleyin.
İşte bu.
Bu düşündüğüm şey mi?
Ne düşünüyorsunuz?
Kafası kesilmiş bir sperm.
Evet, öyle. Kafası kesilmiş bir sperm.
Ne kadar?
- Beş bin. - Alıyorum.
Sürpriz!
Sağ ol, dostum.
Geçen seferki kadar değil.
Evet, elimde değil.
Aç.
Tamam.
- Tamam. Biraz daha. - Dostum.
Biraz daha açarsam, gezintiye çıkabileceksin.
- Tamam. Hazır mısın? - Evet.
İçimde iyi bir his var.
- Bacaklarını kaldır. - Tamam.
Ya çok yaşlıysam?
Doktor öyle söylemedi.
Nasıl kısır olabilirsin ki?
Sorun değil. Anne olacağız.
Anne.
İçimde en son sperm olduğunda ikinci sınıftaydım.
Bebek gelince böyle şakalar yapamazsın.
Ya bebek iki kafalı olursa?
O zaman iki göğsünden de aynı anda emmek zorunda kalır.
Tatlı.
Hadi, Veronica.
Çok iyi gidiyorsun.
Bir adım at, sonra da, bir adım daha at.
Öyle mi yapılıyor?
Bir adım, sonra, bir adım daha mı? Gerçekten mi?
Evet. Bisiklete binmek gibi, hatırladın mı?
Böyle mi bisiklete biniyorsun? Bir adım atıyorsun, sonra bir adım daha.
Tamam, Veronica. Olumlu olmaya çalış.
- Çok güzel bir gün. - Lütfen öyle söyleme.
- Neden? - Kocam öyle söylerdi.
Üzgünüm. Olumlu olmaya çalışıyordum.
Şu anda olumlu hissetmem zor.
- Anlıyorum. - Anladığını sanmıyorum.
Kocam silahla beynini patlattı.
Bu çok korkunç bir şey.
Bir ayağını diğerinin önüne atmaya odaklan.
- Oğlum öldü. Biliyor muydun? - Biliyorum.
Muhtemelen onun da kafası havaya uçmuştur.
Üzgünüm. Duyarsız olmak istememiştim.
Tek akrabam, Maine'de bir kulübede yaşayan deli bir kadın.
Hayatım berbat.
- Bu akraba kim? - Teyzem.
- Ailen olmadığını söylemişlerdi. - Yıllardır onunla konuşmuyorum.
O deli. Courtney Love tarzında.
Anlıyorum, ama neden onu aramıyorsun?
- Olmaz. Yapamam. - Yapmalısın.
- Neden? - Çünkü artık burada kalamazsın.
Hayır, gitmeye hazır değilim.
Bu son günün.
Ne?
Kızgın olduğunu biliyorum.
Üzgün olduğunu biliyorum.
Ben de hissediyorum.
Bazen o kadar kızıyorum ki, dünyayı havaya uçurmak istiyorum.
Ama nefes al.
Nefes al.
Dokunaçların yerinde kalsın.
- Alo. - Charlie Teyze?
- Ben Veronica. - Veronica mı?
Nasılsın?
Çürüyorum, Veronica.
- Ne istiyorsun? - Sanırım haberleri duymamışsındır.
- Neler olduğunu. - Haberleri siktir et!
Gerçekten olanları söylemiyorlar.
Charlie, kalacak yere ihtiyacım var.
Sadece yüzeyde olanları haber yapıyorlar.
Mesele bu değil.
Altımızda.
Yeryüzünün içinde.
Çekirdeğin derinliklerinde. Asıl isyan orada.
Charlie. Dinle beni. Benim...
Sen dinle beni, Veronica. Onu sakinleştirmeye çalışıyorum.
Ama mutlu değil.
Yakında patlayacak ve bu olunca...
Tamam, görüşürüz, Charlie Teyze.
...dokunaçlar çıkacak... - Deli.
Demek, bütün çalışmalarını sattın?
Evet.
- Çok etkileyici. - Sağ ol.
- Hakkında yanılmışım. - Şey, evet.
Hayır, savaş, ülkenin bakış açısını değiştirdi.
Plan, insanların savaşın dehşetini kabul etmesini sağladı.
Sen de bundan para kazanıyorsun.
Ben para kazanmak demezdim.
Ülkedeki ortak korkuyu yansıtıyorum.
Daha çok onu kullanıyorsun ama...
Ben öyle ifade etmezdim.
Hissettiğimi ifade ediyorum ve onu tuvale geçiriyorum.
Acaba hâlâ... Affedersin. Hâlâ tavşan çiziyor musun?
Affedersin?
- Hâlâ tavşan çiziyor musun? - Evet.
- Çok tatlı. - Evet.
Umut dolu. Onun çalışmalarını da seviyorum.
Stüdyosuna gitmelisin. Ama stüdyosu yok.
Ne söylediğini hatırlıyorum. Demişti ki, "Tavşanlar seksi ama zararsızdır."
Bunu sonra onunla konuşabilirsin.
Hiçbir şey hatırlamam ama bunu hatırlıyorum.
Sally.
Sally, bu mavi etiket mi?
Ne? Mavi etiket mi kullanıyorsun?
- Bu mavi bir etiket mi? - Evet.
- Eserlerime mavi etiket mi koyuyorsun? - Evet.
Evet. Sence maviyi seviyor muyum? Nefret ediyorum.
- Bilmiyordum. - Bilmeliydin.
Eserlerimde mavi kullanıyor muyum?
- Şey, şurada... - Hayır, kullanmıyorum. Değil mi?
Peki, neden kutumda isteyeyim?
İnsanlar kutumu açtığında, mavi görürse maviyi düşünürler.
Bu gülünç değil mi sence?
- Bilmiyorum. - Evet. Ne?
- Bilmiyorum. - Evet, biliyorsun.
Beyaz etiket kalmadıysa,
kıçını kaldırıp mağazaya gidip
beyaz etiket alırsın. Mavi etiketleri kullanmazsın.
Mavi sevimli.
Benim eserlerim sevimli değil. Dünya sevimli değil.
Sevimli sahici değil.
Mavi sahici değil. Mavi saçmalık, Sally.
Anladın mı? Anlıyor musun?
Anladığını söyle.
Mavinin sevimli olduğunu anlıyor musun?
- Alo? - Ben... Evet.
Bana mavinin sevimli olduğunu bildiğini söyle, Sally!
- Anlıyorum! - Mavi saçmalık.
Anlıyorum. Üzgünüm.
Lanet kutundan lanet mavi etiketleri çıkar
ve gidip beyaz etiket al.
Bu arada, o lanet mavi tişörtünü de çıkar!
Seni lanet olası aptal!
Üzgünüm, evim çok küçük, Bayan Salt.
Ama kanepede istediğiniz kadar kalabilirsiniz.
Donna, bana Veronica de, lütfen.
İsterseniz yatağımda yatabilirsiniz, ben kanepede yatarım.
Neden bunu yapasın?
Sizin için üzülüyorum.
Bazen dünya anlamsız geliyor.
- Ama hepsi Tanrı'nın bir planı. - Keşke daha iyi planlasaydı.
Sizin için bir şeyim var.
Bu sizin.
İçinde ne var?
Fotoğraflar. Resimler.
Anılar.
Bunu şimdi açacağıma emin değilim.
Hayır, tabii. Sizi yalnız bırakayım.
Hayır, buna gerek yok. Sadece...
Aslında, bunu sonra açacağım.
İyi bir şişe şarap gibi.
Özel bir anda açılmalı.
Evet.
Şarap.
Şarabı severim. Unutmuşum.
Şarap ister misiniz?
Bir kadeh koyabilirim.
Hayır. Gerek yok.
Sakıncası yoksa, dinlenmeyi tercih ederim.
Çok yorgunum.
- Bunu neden yapıyorsun? - İyi bir Hristiyan olduğum için.
Sana ne kadar az para verdiğimizi düşünüyorum da, utanıyorum.
Yeterince verdiniz.
Oğluma bakabildim.
- Oğlun var. - Evet. Bunu biliyorsun.
Nerede?
Dövüşüyor.
- Boksör mü? - Asker.
- Asker. Tabii. Bu mantıklı. - Askere alındı.
Kip de alınmıştı.
Hayır. Kip askere alınmadı.
Ne demek istiyorsun?
Gönüllü oldu.
Hamilesiniz.
Aman Tanrım.
- Emin misiniz? - Eminim.
- Sekiz haftalık. - Aman Tanrım.
Titriyorum. Titremek kötü mü?
Sekiz haftalıkken titremek normal mi?
Tamamen normal. Heyecanlısınız.
- Her şey yolunda. - Nasıl olur?
Bu nasıl mümkün olur?
Kesinlikle mümkün. Eminim.
Öpüşebilirsiniz.
Evet.
İyi bir anne olacaksın.
Bunu yapmak istediğine emin misin?
Donna, parasızım. Başka bir şey de yapamam.
Sana iş bulacak zengin New Yorklu dostların yok mu?
- İşler böyle yürümüyor mu? - Benim hiç arkadaşım olmadı.
Çok güzel görünüyorsun.
Teşekkürler. Sen de iyi görünüyorsun.
Yatak yapmayı biliyor musun?
Tabii ki, Donna. Beni ne zannediyorsun? Geri zekalı mı?
Hayır. Sadece gururunu kırabilir diye düşündüm.
Pislik gibi davranmış olmalıyım.
Pislik gibi davranmadın. Çok paran vardı.
Ve böyle şeyler için üstün olduğunu düşünmek insanın doğasında var.
Evet, tamam.
Dibe vurunca, altında bir şey kalmıyor, değil mi?
Dibe mi?
Evet. Dibe.
Çok kötü.
Çok kötü. Hepsi...
Bu da çok kötü. Bunu sevmedim.
- Hey, Sally. - Efendim?
Çizgilerine dayanamıyorum. Çok kalınlar.
Güzel ve net bir çizgi çizmeni istemiştim.
Benim çizgilerimin üstüne. Benim yardımcımsın, yardım etmelisin.
Bana yardım etmelisin. Güzel ince bir çizgi, elini gevşet.
Çizgiyi çiz.
Evet. Yani, biliyorum.
Sadece daha kalın bir çizgiyle
daha iyi görüneceğini düşündüm.
Bazen suratını yumruklamak istiyorum.
İyi yapacağım. Deneyeceğim...
Umurumda değil. Bu berbat.
Şunu deneyeyim.
Pekala, Sally. Bana pembe getir.
Pembe boya getir.
Yüz rengi. Doğal. Yani, yüz.
Yüz. Bazen suratını yumruklamak istiyorum.
Buraya gel ve lanet boyayı getir!
Bazen suratını yumruklamak istiyorum.
Anladın mı?
Temizlik.
Üzgünüm.
Hayır. Girebilirsin. Ben yerde otururum.
Sana engel olmam.
Sorun değil. Size temiz havluları verebilirim.
Bak, temiz havluya ihtiyacım yok. Gelip temizlemen için para veririm.
Yerde oturup esneme hareketleri ve Kegel hareketleri yaparım.
Seni çalışırken izlerim. Odayı temizlersin.
Ve sana 100 dolar veririm.
Hayır, olmaz. Al.
Fena değil.
- Ne düşünüyorsun? - Gerçekten güzel.
Tam bir başyapıt.
Washington şu anda çok kasvetli.
Bu hafta 600 asker daha kaybettik.
Ordu, şiddetli bombardıman
ve hedefe kilitlenen bombalarla karşılık verdi.
Bu mücadelede, kaç sivilin
hayatını kaybettiğini bilmiyoruz ama...
...bu önemli mi?
Osuruk makinesi gelsin.
- Bugün oğlumla konuştum. - Bu iyi.
Bir ay izin yapacak.
Bu harika.
Endişeleniyor olmalısın.
Her zaman.
Orası nasıl bilmiyorum ama en kötüsünü düşünüyorum.
Burada kimse ciddiye alıyor gibi görünmüyor.
Bence insanlar çok ciddiye alıyorlar.
Osuruk makinesiyle mi? Herkes onu izliyor.
Evet, gülmek güzel.
Sence Orta Doğu'daki insanlar gülüyor mudur?
Bu teröre karşı savaş.
Bu ne demek, Donna?
Teröre karşı savaş olmaz. Gerçek bile değil.
Uyuşturucuya karşı savaşta ne yapıyordum biliyor musun?
Kafayı buluyordum.
Oğlunun onurunu lekeliyorsun.
- Bu tuhaf. - Hayır, değil.
Çok tuhaf, sana söylüyorum.
Alıştırma yapıyorum.
Ne kadar iyi hazırlanırsak, o kadar iyi anne oluruz.
- Bu çok sikik. - Bebeğin önünde küfür etme.
Keser misin?
Bebeğin henüz kulakları bile yok. Muhtemelen kulaksız doğacak.
- Keşke böyle şeyler söylemesen. - Bence hiç olgun değilsin.
- Sen de çocuksusun. - Çocuksu mu? Cidden mi?
- Sahte bebekle dolaşan sensin. - Heyecanlıyım, Ashley!
Sadece gerçekçi değilsin.
Tatlım, bir sürü hazırlık yapıyorsun.
Ya bebek düşerse? O zaman bütün bu saçmalıklar...
Ne bileyim, bize kaybettiğimiz şeyi hatırlatacak.
Kızımız doğunca,
güzel ve sağlıklı olacak.
İki kafası olsa ve kulakları olmasa bile. Umurumda değil.
Ya erkek olursa?
O zaman o da diğerleri gibi aptal olacak.
Ama onu yine de seveceğiz.
- Annen korkuyor. - Ucube.
ASHLEY MILLER'IN ÖFKELİ SANATI
BUSHWICK'İN ORTASINDA ÖFKELİ SANAT
Aman Tanrım.
Çok tatlı. Teşekkürler, Rose.
Bir şey değil.
Ama yüzde on polyester diyor.
Bebeğin cildine polyester değmemeli.
Çok üzgünüm.
Ama çok tatlı. Teşekkür ederim.
Değişim fişini poşete koydum.
Harika. İade ederim.
- Bu benden. - Teşekkürler, Rachel.
Bakın.
Bebeğe emeklemeyi öğretiyor.
- Nereden aldın? - Bu yaz,
Doug'la seyahat ederken,
küçücük tatlı bir dükkanda her şeyi kendisi yapan bir sanatçı vardı.
Bu yaz Doug'la Çin'e gittiğinizi söylememiş miydin?
Evet. Oradan aldım.
Rachel. Çin mi?
Buradaki standartlar çok kötü. Ama Çin mi? Orada standart bile yok.
Tatlım. Bu ünlü bir sanatçı. Endişelenecek bir şey yok.
Eminim kurşunsuz boya hakkında bir şey bilmiyordur.
İçinde ne olduğunu kim bilir?
- Gerçekten pahalı bir şey. - Mideni yıkatmak da pahalı.
Paketi geri dönüşüm kağıdından.
Teşekkürler, Christie.
- Bu da ne? - Bebek monitörü.
Dışarıda ya da diğer odada olursan
ağladığını duyabilirsin ya da...
Ama Wi-Fi diyor.
- Evet. - Bebeğin etrafında Wi-Fi güvenli değil.
Bütün o elektronik sinyaller,
bebeğin gelişen beyni için iyi değil.
Güvenli olduğuna eminim, Lisa. Öyle olmasa piyasaya sunmazlardı.
Piyasaya sundukları şeylere baksana.
Sam doğduğunda ben de kullandım, sorun olmadı.
Evet, işine yarar.
- Çoğu kablosuz. Evet. - Evet.
Sam'in birinci sınıfta iyi olmadığını söylememiş miydin?
Neredeyse sınıfta kalmıyor muydu?
Sadece diğer çocuklarla birlikte olmaya hazır değildi.
Ama belki de o kadar erken yaşta Wi-Fi'a maruz kalmasaydı
daha iyi olabilirdi.
- Affedersiniz. - Efendim?
Bu odadaki katları siz mi temizliyorsunuz?
- Evet. - O dergiyi odamdan mı aldınız?
- Ne? - Cebindeki dergi.
- Benim dergim. - Hayır, değil.
412'de kalıyorum. 412'yi sen mi temizledin?
Bu kattaki temizlikçileri denetliyorum. Odaları temizleyenler Meksikalılar.
- Bunu sen mi satın aldın? - Elbette.
- Sanat koleksiyoncusu musun? - Olabilir.
Bu benim dergim. Evet.
Daireyi görüyor musun?
Bu sözü ben daire içine aldım.
- Gerçekten mi? Neden yaptın? - Çünkü bana hitap ediyor
çünkü o bir dâhi.
Dâhi olduğunu sanmıyorum. Oğlum ondan daha iyi çiziyor.
- Başka ne çaldın? - Sadece bir dergi.
Burada kalıyorsan, bir tane daha alabilirsin.
Bu sana, benim olanı alma
- hakkı vermez. - Hayır.
Benim hakkım yok.
- Hakkı olan sensin. - Neden? Zengin olduğum için mi?
- Beyaz olduğum için mi? - Hayır.
Pislik olduğun için.
Nefret ettim. Tamam. Hayır.
Bir saniye şuraya koyun.
Göreyim. Molozun yanına sarı gelsin.
Eğer varsa, biraz daha küçük.
- Ashley. - Evet.
Indie Art Magazine geldi. Röportaj yapmak istiyorlar.
Indie Art.
Daha önce istememişlerdi. Şimdi geldiler.
Kendilerini becermelerini söyle.
Şaka yapıyorum. Tabii ki, şaka yapıyorum.
Onları içeri alır mısın, lütfen?
Çok baskı var. Bu kadar uzun süredir arka planda kaldığıma inanamıyorum.
Yanlış anlaşıldım ve görmezden gelindim.
Tamam, ben...
Ashley.
O duvarı bırakıp buraya gelin
- ve biraz şeye bakalım... - Ashley.
- Biraz... Pardon. Affedersiniz. Merhaba. - Bu Indie Art.
Merhaba.
Frederick. Indie Art.
- Ben Ashley. Memnun oldum. - Nasılsın?
- Hemen işe koyulalım. - Peki.
Ben geldim, anne.
- Evdeyim. - Şu haline bak.
Sapa sağlam.
Orası çok tehlikeli olmalı.
Öyle.
Öyle olması gerekiyor.
Bize saygı göstermeliler.
Biz onlara saygı gösterirsek, onlar da bize saygı gösterir.
Biri kafana silah dayadığında başka seçeneğin var mı?
- Ne demek istiyorsun? - Onlara saygı göstermelisin.
Annem senin için mi çalışıyordu?
Evet.
Peki burada ne kadar kalmayı planlıyorsun?
Birkaç gün içinde teyzesine gidecek, değil mi?
- Evet. - Biletini de almadın mı?
Evet.
Dur, hey.
Ne yapıyorsun?
Duvarları boyuyorum. Kırmızı kalmasının imkanı yok.
- Neden olmasın? - Sence neden?
Bebek doğana kadar bekleyelim,
sonra boyayıp boyamayacağımıza karar verelim.
Hayır, çünkü bu kırmızı bana düşüğü hatırlatıyor.
- İstediğin bu mu? Düşük kırmızısı mı? - Evet. Böyle bir renk var mı?
İstediğim bu. Düşük kırmızısı istiyorum.
- Bu duvarları sevmiyorum! - Ne zamandır?
Her zaman! Beni korkutuyorlar!
Beni korkutan ne biliyor musun?
Daha doğmamış bir bebeğe olan takıntın.
O şeyi kucağında tuttuğunda,
- pencereden atlamak istiyorum. - Ne?
- Bu sahte bir bebek! - Benim bebeğim o!
- Bebeğimi ver! - Bu sahte bir bebek.
- Bırak bebeğimi! - Sahte bebek o!
- Bırak bebeği! Sahte değil o! - O sahte bir bebek!
- Sahte bebek! - Benim bebeğim!
Bebeğimi ver.
- Senden nefret ediyorum. - Kahrolası sahte bebek.
Senden nefret ediyorum. Ciddi değildi.
Öyle demek istemedi.
Teşekkürler.
Kaç gece kalacaksınız?
- İki. - Öyle mi?
Nereden geliyorsunuz?
Hiçbir yerden.
- Ne dediniz? - Hiçbir yerden.
Hiçbir yer mi dediniz?
Evet. Hiçbir yerden dedim. Sağır mısın?
Evet. Ben...
Aslında öyleyim.
Gençken duyma kabiliyetimin yüzde 80'ini kaybettim
çünkü babam pek iyi birisi değildi.
Anahtarlarınız.
- Oda 12. - Bilmiyordum.
İyi geceler.
Ayrıca sedef hastalığım var.
Kalçamın altında.
Belki onunla da dalga geçmek istersiniz.
Hayır.
Ayrıca mantarım.
Cinsel bölgemde.
Mantar.
- Boyundaki halkaları biliyor musun? - Evet.
- Benim testislerimde var. - Peki.
İnsanlara daha iyi davranmaya çalışın.
Merhaba, anne.
Benim.
Yaklaşık altı aydır uyuyorsun.
Merdivenlerden düştüğün akşam ne olduğunu bilmiyorum
ama o zamandan beri hayatım hakkında düşünüyorum.
Ve sanat okuluna kabul edildim
ama onun yerine askere gidiyorum.
Yarın Orta Doğu'ya gidiyorum.
Fark yaratmakla ilgili söylediklerini düşündüm
ve sanırım, burada sanat yapmaktansa orada barış sağlayabilirsem
daha büyük bir fark yaratırım.
Evet... Seni seviyorum, anne.
Ve ben...
Dönünce görüşürüz.
Hey. Lisa'yı gördün mü?
- Hayır. - Nerede? Geliyor mu?
Lisa, neredesin?
Gerçekten mi? Gelmeyecek misin?
- Beni ara. - Boktan.
Boktan.
- Boktan. - Harikulade.
Gerçekten, parlıyor.
Parlıyor mu? Hadi ama. Daha önce kimse böyle söylememişti.
Gerçekten, Ashley. Sen de parlıyorsun, olumlu bir ışıltın var.
Belki bir nedeni vardır. Bilmiyorum.
Neden şuradaki resimden bahsetmiyorsun?
Tabii. Evet. Hangisi?
Buradaki.
Hepsini görmedim.
- Evet. - Ama buna çekildim.
Evet. En sevdiklerimden.
- Almayı düşünüyorum. - O satılık de...
Aslında satacağıma emin değilim.
Şey, her şeyin bir bedeli vardır.
Tamam. Peki...
Tamam. Daha sonra konuşabiliriz.
Ne ilham verdi?
Bazen insanlara dersini vermek gerekiyor.
...kendilerini ifade etmeleri için. Bu...
Hayatın kutlanması gibi. Bu...
Yani... Ya da insan ruhunun.
Yani, yaratabilmek için gelişimi engelleyen eski paradigmaları
yok etmek gerekir.
Konu bu. Bunun amacı...
Sanatın amacı bu.
Dünyayı değiştirmekle ilgili.
Benim için anlamı bu.
Yani, umarım bu uyar.
Bu zor olabilir.
Çünkü öyle. Sanat bu. Yani, sanat dünyayı değiştirmekle ilgili.
Çok berbatsın.
Saçmalık.
- Veronica? - Ta kendisi, bebek.
Ta kendisi.
Kes şunu!
Çekil yolumdan!
Bu benim.
Bu benim!
Siktir!
Harikulade.
NEW YORK'TAN GÜNEY GAP, PENNSYLVANIA'YA
Hey!
Bu nasıl?
Kalk!
LASTİK TAMİRİ
Tanrım.
Tek yapabildiğin bu mu?
Siktir git!
Evet.
Siktir.
Bir daha ister misin?
Artık resmileşti.
Teröre karşı savaş bitti.
Evet, plan inanılmaz biçimde işe yaradı.
Orta Doğu'daki kendini adamış milyonlarca asker
kontrolü sağlamak ve zafer kazanmak için
gereken üstünlüğü sağladı.
Sonuç olarak, batı kültürü kudzu gibi yayılıyor.
Orta Doğu'dakiler Netflix izliyorlar. Sosyal medya kullanıyorlar.
Fast food yiyorlar. Hatta asit içiyorlar.
İnsanların yüzüne atılandan değil.
Amerikalılar, 11 Eylül'den sonra
ilk kez huzur ve rahatlama hissettiklerini söylüyorlar.
Hatta, İç Güvenlik bir kez daha renkli uyarı sistemini yeniledi.
Bir bakalım.
Gördüğünüz gibi yeni seviyeler, güvenli...
- Aman Tanrım. Doktor! - ...müthiş güvenli,
...inanılmaz güvenli... - Doktor!
...ve umurumda değil.
Ben Dr. Jones.
Mercy General'da koma doktoruyum.
Koma doktoru mu?
Evet, komaya giren hastalar konusunda uzmanlığım var.
- Peki. - Biliyorum, bu sizi şaşırtacak,
Bayan Miller.
Ama iki yıldır komadaydınız.
- Ne? - İki yıldır komadaydınız.
Anlamıyorum.
İki yıldır komadaydınız. İzninizle.
Dur. Nereye gidiyorsun?
Daha fazla zamanım olduğunda geri gelirim
ama sırada tebrikler var.
Tebrikler mi?
Solunum aletinizi kapatmayı planlıyorduk,
bu yüzden uyanmanız iyi oldu.
Solunum aleti mi?
Evet, solunum aleti kullanıyorduk.
- Neden? - Nefes almanız için.
Ama kapatıyorduysanız, bu...
- Nefes alamayacaktınız. - Neden yapacaktınız?
Paranız bitti.
- Çok üzgünüm. Gitmeliyim. - Ne?
Yani, gitmeliyim. Affedersiniz.
Bu bir şaka.
Hayır. Bu şaka değil.
- Neden güldün? - Doktor osurdu.
Lisa nerede? Neden burada değil?
Ashley, dinle. Şok geçiriyorsun.
Neden param olmadığını söyledi?
İki yıldır hastanedesin. Bu çok pahalı.
Ama sigortam var.
Sigortanı her yıl yenilemelisin ama yapmadın.
Ama neden yapmadım?
- Komadaydın. - Ama hâlâ param var.
Hayır.
Her şeyi kaybettin.
Lisa nerede?
Resimlerim nerede?
Lisa hastane faturalarını ödemek için resimlerini sattı.
Peki nereye gitti?
Bebeğim nerede?
Bebeğim.
Üzgünüm.
Olamaz.
Lütfen, bunun gerçek olmadığını söyle. Elimi tut.
Tamam.
Bunca yıl yanımda bekledin. Bu çok hoş.
- Aslında bu doğru değil. - Ne demek istiyorsun?
Çocuk koğuşuna çizgi romanlarımı bırakmaya gelmiştim.
Odanın yanından geçerken seni gördüm ve dedim ki,
"Evet, Ashley burada. Uğrayayım."
Sonra sen uyandın.
Dur. Sen çizgi roman mı yazdın?
Evet.
İnanabiliyor musun?
MUTLU MAVİ TAVŞANLAR
Çok başarılı oldu.
Dünyanın her yerinde okunuyor.
Hollywood filmi bile çekecekler.
Ron Howard yönetmek istiyor ama ben David Lynch'i istiyorum.
Veronica!
Hey, buradayım.
Geldiler mi?
- Hayır, Charlie Teyze. Henüz değil. - Geliyorlar. Hissediyorum.
Biliyorum.
Yeryüzünden dokunaçlar çıkacak
ve buradaki tüm sefil ruhları yok edecekler.
Biliyorum, Charlie Teyze ama dokunaçlar henüz çıkmadı.
Onlar gelmeden ölürsem, ne yapman gerektiğini biliyorsun, Veronica.
Biliyorum.
Söyle bana.
Seni bahçeye gömeceğim.
- Beni bahçeye göm. - Tamam.
Böylece, Gaia beni yutabilir.
Sonra, yeryüzüne karışırım
ve başka bir şey olarak yeniden doğabilirim.
Evet. Dostumuz Gaia.
Dokunaçlar geliyor.
Geliyorlar.
İşte oldu.
Bak, iyi gidiyorsun. Bir ayak diğerinin önüne.
Öyle mi yürüyorsun? Bir ayak diğerinin önüne.
Bana eskiden buraya gelen birini hatırlatıyorsun.
Bacaklarım çubuk makarna gibi.
Çubuk makarnaya bayılırım.
İyi gidiyorsun.
- Bu harika. - Tamam.
Pekala, biraz daha...
Bu kadar yeter.
- Peki, pes edemezsin. - Pes etmiyorum.
- Yarın tekrar yaparım. - Yarın burada olmayacaksın, Ashley.
- Bugün yürüyüp gitmelisin. - Neden bahse... Neden?
Çünkü burası kâr amaçlı bir hastane, hayır kurumu değil.
Evet, hadi, çabuk.
Merhaba, anne.
Benim.
Tekrar resim yapmaya başladım.
Bence yaratıcılık önemli.
Burada çok sanatçı var ve burayı seviyorum.
Vay canına, güzel bir yer.
Evet, biraz küçük.
Bushwick'te bir yer almayı düşünüyorum.
Öyle mi?
Çizgi romandan o kadar kazanıyor musun?
Evet. Telif haklarını Hollywood'a sattım.
Şansım yaver gitti.
Burada kalmama izin verdiğin için minnettarım.
Başına gelenlere üzgünüm.
Ama resim yapmak için benim stüdyomu kullanabilirsin ve hemen toparlanırsın.
Ne? Sen... Stüdyon mu var?
Evet, senin kullandığın stüdyo.
Su ister misin?
- Bir şey yemek ister misin? - Hayır. Sağ ol. Hayır.
- Süt ister misin? - İyiyim.
- Peynirli sandviç ister misin? - Uyumak istiyorum.
MUTLU MAVİ TAVŞANLAR
SALLY FELDMAN'IN ÇİZGİ ROMANI
"MERAK ETME! YARDIM GELİYOR!"
Bu Sam.
- Ağaca isim mi verdin? - Evet, tabii ki.
Bu Veronica, yeğenim.
Sam'e merhaba de.
Merhaba, Sam.
İyi birisi.
Çok güzelsin.
Güzel bir gün değil mi?
O iyi bir ağaç.
Bu Bernie, kendisi meşe.
Tatlı ve sağlam.
Bu Hillary.
Güçlü ama biraz güvenilmez.
Bu Donald. Pisliğin teki.
- Ashley, sadece gerginsin. - Evet, eminim.
Kendini sıkmamalısın.
Evet.
Belki bu arada çizgi romanıma yardım edebilirsin.
Sanmıyorum. Bunu yapabileceğimi sanmıyorum. Yani...
- Tabii yapabilirsin. - Senin çizgilerin gerçekten...
Çok net. Bunu yapabileceğimi sanmıyorum.
İçinde hardal yok.
Hardalı unutmuşlar mı?
Hardal olmadan hindi yemeyi sevmiyorum.
Çizgi romanımdaki mutlu mavi tavşanlar hardalı seviyor.
Bu...
Çok tatlı.
Okuma fırsatı bulabildin mi?
Ben...
Çok istiyorum.
Ashley, bana bir iyilik yapar mısın?
Gidip bana hardal alır mısın?
Charlie Teyze, sana omlet yaptım.
Charlie Teyze?
Uyanma zamanı.
Charlie?
Charlie, kalk.
Uyan.
İşte oldu.
Her şeye rağmen uyuyabiliyorsun.
Neden böyle yapıyorsun? Bu çok rahatsız edici.
Kıpırdamıyordun, ölmediğine emin olmak istedim.
Tabii ki hareketsizim.
Uyurken ne yapmamı bekliyordun? Jimnastik mi?
Çok güzel bir gün.
Dışarı çıkmalıyız.
Dinlenmek iyidir.
- Beni öldürmeye mi çalışıyorsun? - Tabii ki hayır, Charlie Teyze. Sadece...
Neden beni uyandırmaya çalışıyorsun? Uyumaya çalışıyorum.
Sadece bugünün Kip'in doğum günü olduğunu fark ettim.
- İyi misin? - Hava almam lazım.
Bana soda alabilir misin?
Alabilir miyim...
Siktir.
Lanet soda.
Lanet olası.
Kahretsin.
Sally burada olduğunu söyledi. İnanamıyorum.
Seni gördüğüme inanamıyorum.
Senin mi?
Öyle, evet. İsmi Ben.
Merhaba, Ben.
Vay canına, gerçekten çok güzel.
Üzgünüm, Ashley.
Uyanıp uyanmayacağını bilemedim.
Evet. Biliyorum.
Param da yoktu. Hâlâ param yok ama...
Biriyle tanıştım.
Güzel, bu güzel.
Peki... Nasıl bir kadın?
İyi bir adam.
Bunu sana getirdim.
Evet, biliyorum. Eve gitmek istiyorsun, biliyorum.
- Bu ne? - Sakladığım bazı şeyler.
Neyse, seni görmek güzeldi.
Gitmeliyim.
İyi olmana sevindim.
Biliyorum, bebeğim. Biliyorum.
Siktir.
Neden gitti ki?
Bilmiyorum.
Fark yaratacağına inandı.
Çok saf. Kutsal bir amaç için savaştıklarını düşünüyorlar
ama savunma sanayisi için savaşıyorlar.
Gençler, çok aptallar.
Aman Tanrım. Bunu seviyorum.
Gözlüklerine bak.
Yaşama ve yeryüzüne önem vermeyen
bir toplumda yaşıyoruz.
Sadece para.
Yetişkinler çok aptal.
Eğer gençler aptalsa ve yetişkinler de aptalsa
kime güveneceğiz? Bebeklere mi?
- Evet, bebeklere! Aynen! - Ciddi olamazsın.
Tabii ki ciddisin.
Neden biliyor musun? Bebekler,
döllenir döllenmez hayata karışırlar.
Yeryüzü gibi, kudzu gibi.
Gelişirler, büyürler.
Kudzu bir parazit.
Ashley.
Uyan. Kalkma vakti.
Biraz daha... Biraz daha uyuyabilir miyim?
Ama çok fazla uyuyorsun. Senin için endişeleniyorum.
Hayır. Sadece yorgunum, o kadar.
- Benim yatağımda uyumak ister misin? - Hayır.
Bilmiyorum. Neden? Engel mi oluyorum?
Hayır, olmuyorsun.
Sen rahat et.
Ama ben stüdyoya gitmeliyim...
Yapacak çok işim var.
Ama dönünce görüşürüz.
Sally.
Evet.
Sana kötü davrandığım için üzgünüm.
Özür dilemene gerek yok.
Hayır, tam bir kaltaktım.
Evet, bazen.
Ama bu beni motive etti.
- Gerçekten mi? - Evet. Yani,
aşağılama bazılarını yaralayabilir ama benim çok çalışmamı sağladı.
Demek benden nefret etmedin.
Elbette.
Ama bazen,
en iyi intikam başarıdır.
Peki neden bana yardım ediyorsun?
Etmiyorum.
Seni böyle görmekten keyif alıyorum.
Yani, hayatın bitti.
Resim yapamıyorsun.
Kız arkadaşını kaybettin.
Bebeğini kaybettin.
Evet.
Kahrolası tavşan.
NEW YORK'TAN GÜNEY GAP, PENNSYLVANIA'YA
Burada ne yapıyorsun?
Bitmemiş bir meselemiz var.
Çok dokunaklı.
- Senin yüzünden her şeyi kaybettim. - Bu daha da dokunaklı.
Bu doğru.
- Ben de senin yüzünden kaybettim. - Şu anda iyi görünüyorsun.
Bir bardak su ister misin? Susamış gibisin.
Barışmaya gelmedim, Veronica.
Beni nasıl buldun?
- İçgüdü. - İnanmıyorum.
Kokunu aldım.
- Hâlâ inanmıyorum. - İki yıl önceki biletini buldum.
Buna inanırım.
- Bunu yapmamıza gerek yok, Ashley. - Ruhum paramparça.
Kalbim nefretle dolu.
Hayatta seni mahvetmekten başka yapacağım bir şey kalmadı.
İçeri gel de sana önce kahvaltı hazırlayayım.
Yemek yemedim.
Hadi. Sana omlet yaparım.
Omlet seversin.
Hatırlıyorsun.
Gel.
Kaç yaşındaydı?
Dün 19 olacaktı.
Benimki de iki.
Sanırım, bir buçuk.
Kip'in gitmesine asla izin vermezdim. Onu durdururdum.
Ama yapamadım.
Uyuyordum.
Savaşı doğru bulmuyor muydun?
Doğru ya da yanlış olduğunu düşünmedim.
Sadece bizi zengin etti.
Beni de ünlü yaptı.
Bir şeyler almayı özledim.
Her şeyi bırakmak iyi bir seçenek gibi.
Bu kadar ücra bir yerde yaşayabileceğimi düşünmezdim.
Tekrar şehirde yaşayamam.
Yalnız hissetmiyor musun?
Aslında, hayır.
Burası teyzemin yeri. Arka odada uyuyor.
- Burada mı? - Kıyamet kopsa uyuyabilir.
O olduğu için şanslıyım. Yaşayan son akrabam.
Oğlumu görmek ister misin?
Elbette.
Savaştayken benim için bu videoları çekmiş.
Sen...
İyi bir hediye.
Evet.
Merhaba, anne. Umarım iyisindir ve dinleniyorsundur.
Şaka yaptım.
Birkaç hafta önce bir kızla tanıştım.
Güzel ve muhteşem
birlikte takılıyoruz, yürüyüşe çıkıyoruz, böyle şeyler.
Pek İngilizce konuşamıyor ama öğretiyorum. Bu hoşuna gidiyor.
Çok yakışıklı.
Değil mi?
Uzun zamandır...
...çok kızgındım.
Ama bu videolar...
Beni kurtardı. Sanki...
Sanki hâlâ yanımda gibi.
- Kahretsin. - Üzgünüm.
- Bekle. - Aman Tanrım.
Mendili ver. Lütfen.
Kurula.
- Kahretsin. - Aman Tanrım, düzelecek.
- Aman Tanrım, çalışmıyor. - Bir şey olmayacak.
Çalışmıyor.
- Çalışacak! - Onu bozdun!
Bozmadım...
- Ashley, bozdun onu. - Bak, çalışıyor!
Bozdun. Onu bozdun.
Kazayla oldu, Veronica.
- Su döküldü... - Neden yanında su vardı?
Ne? Sen masaya koydun!
- Tek sahip olduğum şey bu. - Ne?
- Ashley. - Yedekledin değil mi?
- Yapma. - Hayır, yedeklemedim!
- Elbette, yedeklemişsindir! - Nasıl?
Nasıl? Neredeyiz?
Neden bahsediyorsun? İnternete yükle!
- Kahrolası bir kulübedeyim. - Ciddi misin?
Videoları yedeklemedin mi?
Hayır! Daha kaç kere söylemeliyim?
Kahrolası aptal hatan yüzünden sakın beni suçlama!
Suçlamak mı?
Oğlumu yeniden öldürüyorsun.
Seni...
Siktir git!
Kalk, orospu!
Evet!
Siktir!
Bana bak!
Yeniden başlatılıyor.
YENİDEN BAŞLATILIYOR
BÜTÜN VİDEO DOSYALARI ONARILDI
Dün dağa çıkmıştım ve bu manzaraya baktım.
Bu manzarayı çizdim, güzel ve huzur dolu olduğunu düşündüm.
Sana göstermek istedim çünkü bu çok...
Sanırım gitmeliyim.
Çabuk uyan. Seni seviyorum, anne.